Vanwege de opmerkingen laat ik even mijn gedachtes lopen over het idee van symmetrie. Zeker bij strakke architectuurfotografie is het heel fijn als er veel symmetrie is, maar 100% symmetrie is wat mij betreft meestal ongewenst. Ik hou ook niet zo van die gespiegelde opnames, afgezien van het gekunstelde zijn die me vaak net iets te clean. Maar het is een grijs gebied wat nog lekker kijkt en waar verstoringen irritant beginnen te worden. In mijn golfdak zit de afwijking rechtsonder voor mijn gevoel tegen de grens, en voor Harry zijn gevoel dus over de grens. Ik had wellicht nog iets rechter onder het dak moeten gaan staan. Het luistert nauw, dit soort werk.
Laten we het maar een a-symetrische symetry noemen .
Mooi beeld met veel diepte. Er is slechts een detail wat mij stoort en dat is het rechthoekje rechts onder,dit is makkelijk weg te werken.