Werkt erg goed. Voor de liefhebbers.
https://youtu.be/I5IRn8Wmfmg?si=jRVMHY1K-LZ5eUkG" onclick="window.open(this.href);return false;



Dit is wat google mij laat weten:Frans schreef:PS wat is het toch dat we ons niet storen aan wijkende lijnen bij camerastandpunten waarbij de verdwijnpunten op de horizon liggen. Bijvoorbeeld trainrails die naar elkaar toelopen of de hoogte van een muur die afneemt als we er schuin voor staan.
Maar wel zodra we de blik omhoog richten en verticale lijnen zich naar elkaar toe bewegen?
Ik ben geen psycholoog, maar ik denk dat het komt doordat de lijnen van een spoor horizontaal naar achter in het beeld lopen en maar een klein gedeelte uitmaken van het beeldoppervlak in de foto.Frans schreef:PS wat is het toch dat we ons niet storen aan wijkende lijnen bij camerastandpunten waarbij de verdwijnpunten op de horizon liggen. Bijvoorbeeld trainrails die naar elkaar toelopen of de hoogte van een muur die afneemt als we er schuin voor staan.
Maar wel zodra we de blik omhoog richten en verticale lijnen zich naar elkaar toe bewegen?


Zou je misschien kunnen toelichten wat je bedoelt met "Die is blijkbaar anders", Frans?Frans schreef:Met respect voor de uitleg van perspectief ging het me meer om de beleving er van.
Die is blijkbaar anders bij kikvorsperspectief.
Mij ook, Jan doet een suggestie die neerkomt op minder of meer beeldoppervlakte. Maar die vlieger gaat m.i. niet op, je kunt een heel tegelpatroon op de grond perspectivistisch weg laten lopen over driekwart van het beeld, en dat zal veel minder de neiging geven tot rechttrekken dan als dit verticale lijnen van een gebouw zouden zijn. Ik denk eerder in de richting van horizongewenning.Frans schreef:Met respect voor de uitleg van perspectief ging het me meer om de beleving er van.

