1. 
2.
Zoals Aangegeven in de ander post nog het verhaal over de totstandkoming van de weekfoto. Allereerst de beklimming van de berg. Om de berg op te mogen, moet betalen! Dat hebben we meerdere keren meegemaakt op de Faeröer. De wandeling begint gelijk stijl omhoog, over de vele richels. Het is niet een heel moeilijke wandeling, maar de vele richels zijn op een gegeven moment wel vervelend. Je hebt het idee dat je meer naast je schoenen loopt dan erop. Sommige richels zijn glad en glibberig, je moest goed kijken wel geitenpaadje het beste kon nemen. Op de weg naar boven komen we enkele personen tegen die weer naar beneden gaan en ons aanhouden. Het is fantastisch daarboven, jullie beloning is groot, man ik moest huilen toen ik daar was. De verwachtingen werden aangescherpt en eenmaal boven zag en voelde ik het direct; dit is fantastisch! We waren helemaal alleen op de berg en mét het juiste licht; tegenlicht!
Er zijn een drietal uitzichtpunten, twee daarvan kun je via het lopen over een richel bereiken. Op de eerste foto zie je uiterst rechts de bergen die ik heb gefotografeerd voor de weekfoto. Mijn broer liep zonder enige vrees naar richel twee en nam zijn plek in. Ik moest een stuk teruglopen naar de derde richel om daar mij plek in te nemen. Beide richels lopen redelijk parallel aan elkaar en de afstand tussen beide is denk 150/200 meter. Eenmaal op mijn plek de opname kunnen maken die ik voor ogen had en waar ik meer dan tevreden over ben. Uiteraard zijn we ook nog van plek gewisseld, maar ik ben niet zover op de richel gekomen als hij.
2.
Zoals Aangegeven in de ander post nog het verhaal over de totstandkoming van de weekfoto. Allereerst de beklimming van de berg. Om de berg op te mogen, moet betalen! Dat hebben we meerdere keren meegemaakt op de Faeröer. De wandeling begint gelijk stijl omhoog, over de vele richels. Het is niet een heel moeilijke wandeling, maar de vele richels zijn op een gegeven moment wel vervelend. Je hebt het idee dat je meer naast je schoenen loopt dan erop. Sommige richels zijn glad en glibberig, je moest goed kijken wel geitenpaadje het beste kon nemen. Op de weg naar boven komen we enkele personen tegen die weer naar beneden gaan en ons aanhouden. Het is fantastisch daarboven, jullie beloning is groot, man ik moest huilen toen ik daar was. De verwachtingen werden aangescherpt en eenmaal boven zag en voelde ik het direct; dit is fantastisch! We waren helemaal alleen op de berg en mét het juiste licht; tegenlicht!
Er zijn een drietal uitzichtpunten, twee daarvan kun je via het lopen over een richel bereiken. Op de eerste foto zie je uiterst rechts de bergen die ik heb gefotografeerd voor de weekfoto. Mijn broer liep zonder enige vrees naar richel twee en nam zijn plek in. Ik moest een stuk teruglopen naar de derde richel om daar mij plek in te nemen. Beide richels lopen redelijk parallel aan elkaar en de afstand tussen beide is denk 150/200 meter. Eenmaal op mijn plek de opname kunnen maken die ik voor ogen had en waar ik meer dan tevreden over ben. Uiteraard zijn we ook nog van plek gewisseld, maar ik ben niet zover op de richel gekomen als hij.
