zeker niet, als je een van de eersten ter plaatse bent.. behoorlijk ongeluk, en meteen de auto uitgesprongen om ehbo te verlenen.. iedereen stond verstijfd, maar gelukkig hadden deze en gene al 112 gebeld.. helaas durfde zowat niemand het aan om richting de betrokken voertuigen te gaan.. 
ben de sloot ingesprongen en heb bij de kleinste auto het portier opengerukt, en daar ag ik een ouder koppel zitten.. de mannelijke bestuurder had niets, zijn vrouw was er echter slechter aan toe.. ze was in shock.. zweten, lijkbleek, onregelmatige pols, pijn op de borst door de airbag, en ze kreeg braakneigingen.. de volvo aan de andere kant zat zwaarder in elkaar, en alle aandacht ging naar daar toe, zelfs door de snel gearriveerde hulpdiensten.. heb flink staan schreeuwen, dat deze oudere dame toch echt eerste hulp nodig had..gelukkig zagen ze het meteen en toen ging alles aan de gang.. heb nog assistentie verleend met de brancard en de plank, om slachtoffer uit de auto te krijgen.. ineens stond het vol met brandweer, ambulances en politie, en daarna heb ik het overgelaten aan de hulpdiensten..niet makkelijk, want je wilt eigenlijk altijd meer doen, dan je eigenlijk kan.. maar ik heb het toch losgelaten.. toch heb ik er ene slecht gevoel bij.. mss wel door alles wat zo snel gebeurde, en omdat ik nu tijd heb om over alles na te denken. ben zelf werkzaam in de zorg, ben getraind voor zulke situaties, en op zulke momenten gaat de knop VOL om, en doe je je ding.. nadenken doe je achteraf pas.. toch nog wat foto´s gemaakt van het hele gebeuren..en dat terwijl ik me er eigenlijk toch wel slecht door voel.. 112 is echt niks voor mij.. ik voel me toch wel schuldig eigenlijk..
maar ja.. heb zo goed en zo kwaad als het kon, geprobeerd om alles buiten beeld te laten wat er niet in thuishoort..
ben de sloot ingesprongen en heb bij de kleinste auto het portier opengerukt, en daar ag ik een ouder koppel zitten.. de mannelijke bestuurder had niets, zijn vrouw was er echter slechter aan toe.. ze was in shock.. zweten, lijkbleek, onregelmatige pols, pijn op de borst door de airbag, en ze kreeg braakneigingen.. de volvo aan de andere kant zat zwaarder in elkaar, en alle aandacht ging naar daar toe, zelfs door de snel gearriveerde hulpdiensten.. heb flink staan schreeuwen, dat deze oudere dame toch echt eerste hulp nodig had..gelukkig zagen ze het meteen en toen ging alles aan de gang.. heb nog assistentie verleend met de brancard en de plank, om slachtoffer uit de auto te krijgen.. ineens stond het vol met brandweer, ambulances en politie, en daarna heb ik het overgelaten aan de hulpdiensten..niet makkelijk, want je wilt eigenlijk altijd meer doen, dan je eigenlijk kan.. maar ik heb het toch losgelaten.. toch heb ik er ene slecht gevoel bij.. mss wel door alles wat zo snel gebeurde, en omdat ik nu tijd heb om over alles na te denken. ben zelf werkzaam in de zorg, ben getraind voor zulke situaties, en op zulke momenten gaat de knop VOL om, en doe je je ding.. nadenken doe je achteraf pas.. toch nog wat foto´s gemaakt van het hele gebeuren..en dat terwijl ik me er eigenlijk toch wel slecht door voel.. 112 is echt niks voor mij.. ik voel me toch wel schuldig eigenlijk..
maar ja.. heb zo goed en zo kwaad als het kon, geprobeerd om alles buiten beeld te laten wat er niet in thuishoort..
.
)
