Bloemenweek ma/di/woe/do/vrij/za/zo - Jo
Geplaatst: 30 mei 2016 15:52
Geen prettige dag om te fotograferen.
Hier was het beperkt droog.
Maar het is gelukt.
De Bergkorenbloem is van oorsprong een wilde plantensoort uit zuidelijke delen van Europa.
Hier vind je vaak verwilderde planten uit tuinen.
Ik heb ooit een "origineel" exemplaar uit de Alpineflora weten te bemachtigen en deze doet het prima in de "wilde tuin".
Maandag
Jo 
Dinsdag
Dag 2 Dinsdag 31-05-16
Het weer is er niet veel beter op geworden.
Gelukkig is het wel droog.
Dan moet ik maar mijn foto-assistent inschakelen.
Ik heb de zeldzame Bosooievaarsbek weten te platen.
Deze Geraniumsoorten heten ooievaarsbek vanwege de vruchtstand.
Het vruchtje lijkt op een ooievaarskoppie met een lange snavel.
Woensdag
Dag 3 Woensdag 01-06-16
Ik ga het maar niet meer over het weer hebben anders..........
Gelukkig was het een halfuurtje droog. De wind was eigenlijk geen doen.
Toch heb ik een aantal platen kunnen maken en ik vond het moeilijk om een keuze te maken.
Gekozen voor de Kleine Ratelaar. De afvallers zal ik na dit project in een apart topic laten zien..........
De Kleine Ratelaar komt uit de Helmkruidfamilie.
Het is een éénjarige halfparasiet.
Dit betekent dat ze bladgroen hebben en dus zelf kunnen assimileren, maar ze nemen geen voedingszouten uit de bodem op.
Daarom zitten ze met de wortels vast aan een gastheer(grasachtigen)
Ze laten de gastheer het water met de daarin opgeloste voedingszouten opnemen en "stelen" een deel van deze oplossing van de gastheer.
Deze gaat hierbij niet dood maar hun ontwikkeling wordt er wel door geremd.
Zo houden Ratelaars de grasvegetatie in toom...........
In de getoonde foto lijkt het net alsof 2 beertjes uit de omwindselblaadjes te voorschijn komen.
Door de (over)belichting en de strogele kleur lijkt het toch nog wat zomers...........
Donderdag
Dag 4 donderdag 02-06-16
Gelukkig is het droog.
Ik heb vanmiddag snel moeten reageren want vanavond ben ik verhinderd(in ieder geval tav het fotograferen).
Ik probeer plantjes neer te zetten die niet zo alledaags zijn.
Ook deze keer een vreemde eend!!!
Vincetoxicum hirundinaria oftewel Witte Engbloem.
Het bloemetje ziet er schattig uit maar schijn bedriegt.
Het is een giftige plant uit de familie van de Maagdenpalm.
Ook de wasbloem Hoya is er familie van.
De gelijkenis met Hoyabloemen is dan ook groot.
Engbloem werd in vroeger tijden gebruikt als tegengif vanwege haar braakverwekkende eigenschap.
De Geslachtsnaam Vincetoxicum betekent letterlijk tegengif
De soortnaam hirundinaria(zwaluw) verwijst naar de gespleten zwaluwstaart welke de kokervrucht laat zien.
In onze streken komt de Witte Engbloem bijna niet meer voor.
Dit zal wel te maken hebben met het feit dat de plant in onze streken niet tot zaadvorming overgaat en zich dus niet geslachtelijk kan voortplanten.
De witte Engbloem komt alleen nog in de buurt van de St Pietersberg voor.
De plant is niet bepaald fotogeniek. De stengels met bloemen zitten dicht op elkaar net als de bloemen die als een kluwen in een bloemenscherm zitten......
Vrijdag
Dag 5 Vrijdag 03-06-16
Aanvankelijk was het droog en daar heb ik maar meteen gebruik van gemaakt want vanmiddag en vanavond heb ik andere verplichtingen.
Ik heb gekozen voor een nieuwkomer binnen de Nederlandse inheemse planten: De overblijvende Ossentong (Anchusa sempervirens) uit de familie der Ruwbladigen waaronder het Vergeet-me-nietje, het Longkruid, Smeerwortel, Bernagie(komkommerkruid) en het Slangenkruid.
Er zijn er nog meer, maar dit zijn de bekendste.
In België behoort het al langere tijd tot de inheemse flora.
Zelf ken ik het plantje pas een 10tal jaren, maar het is inmiddels al veelvuldiger te zien.
Zoals de familienaam al zegt(Ruwbladigen) zijn de groene plantendelen overwegend zwaar behaard.
Het is een plant van ruim 50-75 cm hoogte met langere veernervige bladeren.
Het weer blijft hier slecht en daar baal ik vreselijk van.
Zaterdag
Dag 6 Zaterdag 04-06-16
Nog nabalend vanwege het weer en de geringe tijd die ik ter beschikking had, heb ik een opname kunnen maken van het zeldzame Galium pumilum(Kalkwalstro)
De geslachtsnaam pumilum heeft betrekking op de liggende, kruipende eigenschap van de plant.
Hij komt uit de Sterbladigenfamilie.
Doordat alleen de bloeistengels rechtop staan bereikt het plantje een beperkte hoogt tot max. 15 cm.
De bloemetjes worden zelden groter dan 2mm in doorsnee.
In Nederland is het alleen in de zuidelijke delen van Limburg te vinden, ook omdat het plantje kalkminnend is.
Het leeft op zeer voedselarme grond en is supergevoelig voor bemesting.
Misschien komt het daarom wel enkel op de Limburgse kalkgraslandhellingen voor die totaal ongeschikt zijn voor de landbouw.
Ik heb gekozen voor een donkere setting die het weertype van deze week moet symboliseren.
Ik heb de ultieme focusafstand gehanteerd en de foto is niets gecropt.
Vanwege het lage standpunt (minder dan 15 cm boven de grond) kon ik (als ik dat al wilde) géén gebruik maken van een statief.
Zondag
Dag 7 Zondag 05-06-16
Hallo lieve forumvrienden!
Wat heb ik genoten deze week en wat heeft het forum laten zien dat het wel degelijk prima florafotografen in haar gelederen heeft.
Ik wil de organisatoren van dit project en alle deelnemers een groot compliment geven.
Ik vind het jammer dat de week om is.............
Mijn afsluiter is de Wilde Weit.
Ook een halfparasiet zoals de eerder getoonde Kleine Ratelaar.
De Wilde Weit is een echt Akkeronkruid.
Het kwam vele jaren geleden veel in Wintertarwe voor.
De plant heeft het zo uitgekiend dat haar zaden rijp zijn als de aren geoogst moeten worden.
De zaden van de Wilde Weit zijn moeilijk uit het "koren" te zeven.
Zo ontstond er een product welk "minder" smakelijk was en welk enigszins de gezondheid aantastte.
Door het verbouwen van andere graansoorten, het mestbeleid en dergelijke heeft de Wilde Weit het in Nederland moeilijk gekregen.
Ik vertel een beetje met trots dat de laatste bestendige groeiplek van de Wilde Weit vlak bij mij thuis is op de Kunderberg.
Ik heb haar vanmiddag gevonden. Ze stonden niet met grote groepen bij elkaar.
Maar wat me toch wel blij verraste was het feit dat ik verspreid over 2000 vierkante meter zeker zo'n 100 exemplaren heb aangetroffen.
Vorige jaar kwam ik niet verder dan zo'n 30 stuks!!!
Na de afsluiting van dit prachtig project zal ik mij afvallers in een topic plaatsen!!
Nogmaals allemaal hartstikke bedankt!!!!
Hier was het beperkt droog.
Maar het is gelukt.
De Bergkorenbloem is van oorsprong een wilde plantensoort uit zuidelijke delen van Europa.
Hier vind je vaak verwilderde planten uit tuinen.
Ik heb ooit een "origineel" exemplaar uit de Alpineflora weten te bemachtigen en deze doet het prima in de "wilde tuin".
Maandag
Dinsdag
Het weer is er niet veel beter op geworden.
Gelukkig is het wel droog.
Dan moet ik maar mijn foto-assistent inschakelen.
Ik heb de zeldzame Bosooievaarsbek weten te platen.
Deze Geraniumsoorten heten ooievaarsbek vanwege de vruchtstand.
Het vruchtje lijkt op een ooievaarskoppie met een lange snavel.
Woensdag
Ik ga het maar niet meer over het weer hebben anders..........
Gelukkig was het een halfuurtje droog. De wind was eigenlijk geen doen.
Toch heb ik een aantal platen kunnen maken en ik vond het moeilijk om een keuze te maken.
Gekozen voor de Kleine Ratelaar. De afvallers zal ik na dit project in een apart topic laten zien..........
De Kleine Ratelaar komt uit de Helmkruidfamilie.
Het is een éénjarige halfparasiet.
Dit betekent dat ze bladgroen hebben en dus zelf kunnen assimileren, maar ze nemen geen voedingszouten uit de bodem op.
Daarom zitten ze met de wortels vast aan een gastheer(grasachtigen)
Ze laten de gastheer het water met de daarin opgeloste voedingszouten opnemen en "stelen" een deel van deze oplossing van de gastheer.
Deze gaat hierbij niet dood maar hun ontwikkeling wordt er wel door geremd.
Zo houden Ratelaars de grasvegetatie in toom...........
In de getoonde foto lijkt het net alsof 2 beertjes uit de omwindselblaadjes te voorschijn komen.
Door de (over)belichting en de strogele kleur lijkt het toch nog wat zomers...........
Donderdag
Gelukkig is het droog.
Ik heb vanmiddag snel moeten reageren want vanavond ben ik verhinderd(in ieder geval tav het fotograferen).
Ik probeer plantjes neer te zetten die niet zo alledaags zijn.
Ook deze keer een vreemde eend!!!
Vincetoxicum hirundinaria oftewel Witte Engbloem.
Het bloemetje ziet er schattig uit maar schijn bedriegt.
Het is een giftige plant uit de familie van de Maagdenpalm.
Ook de wasbloem Hoya is er familie van.
De gelijkenis met Hoyabloemen is dan ook groot.
Engbloem werd in vroeger tijden gebruikt als tegengif vanwege haar braakverwekkende eigenschap.
De Geslachtsnaam Vincetoxicum betekent letterlijk tegengif
De soortnaam hirundinaria(zwaluw) verwijst naar de gespleten zwaluwstaart welke de kokervrucht laat zien.
In onze streken komt de Witte Engbloem bijna niet meer voor.
Dit zal wel te maken hebben met het feit dat de plant in onze streken niet tot zaadvorming overgaat en zich dus niet geslachtelijk kan voortplanten.
De witte Engbloem komt alleen nog in de buurt van de St Pietersberg voor.
De plant is niet bepaald fotogeniek. De stengels met bloemen zitten dicht op elkaar net als de bloemen die als een kluwen in een bloemenscherm zitten......
Vrijdag
Dag 5 Vrijdag 03-06-16
Aanvankelijk was het droog en daar heb ik maar meteen gebruik van gemaakt want vanmiddag en vanavond heb ik andere verplichtingen.
Ik heb gekozen voor een nieuwkomer binnen de Nederlandse inheemse planten: De overblijvende Ossentong (Anchusa sempervirens) uit de familie der Ruwbladigen waaronder het Vergeet-me-nietje, het Longkruid, Smeerwortel, Bernagie(komkommerkruid) en het Slangenkruid.
Er zijn er nog meer, maar dit zijn de bekendste.
In België behoort het al langere tijd tot de inheemse flora.
Zelf ken ik het plantje pas een 10tal jaren, maar het is inmiddels al veelvuldiger te zien.
Zoals de familienaam al zegt(Ruwbladigen) zijn de groene plantendelen overwegend zwaar behaard.
Het is een plant van ruim 50-75 cm hoogte met langere veernervige bladeren.
Het weer blijft hier slecht en daar baal ik vreselijk van.
Zaterdag
Dag 6 Zaterdag 04-06-16
Nog nabalend vanwege het weer en de geringe tijd die ik ter beschikking had, heb ik een opname kunnen maken van het zeldzame Galium pumilum(Kalkwalstro)
De geslachtsnaam pumilum heeft betrekking op de liggende, kruipende eigenschap van de plant.
Hij komt uit de Sterbladigenfamilie.
Doordat alleen de bloeistengels rechtop staan bereikt het plantje een beperkte hoogt tot max. 15 cm.
De bloemetjes worden zelden groter dan 2mm in doorsnee.
In Nederland is het alleen in de zuidelijke delen van Limburg te vinden, ook omdat het plantje kalkminnend is.
Het leeft op zeer voedselarme grond en is supergevoelig voor bemesting.
Misschien komt het daarom wel enkel op de Limburgse kalkgraslandhellingen voor die totaal ongeschikt zijn voor de landbouw.
Ik heb gekozen voor een donkere setting die het weertype van deze week moet symboliseren.
Ik heb de ultieme focusafstand gehanteerd en de foto is niets gecropt.
Vanwege het lage standpunt (minder dan 15 cm boven de grond) kon ik (als ik dat al wilde) géén gebruik maken van een statief.
Zondag
Dag 7 Zondag 05-06-16
Hallo lieve forumvrienden!
Wat heb ik genoten deze week en wat heeft het forum laten zien dat het wel degelijk prima florafotografen in haar gelederen heeft.
Ik wil de organisatoren van dit project en alle deelnemers een groot compliment geven.
Ik vind het jammer dat de week om is.............
Mijn afsluiter is de Wilde Weit.
Ook een halfparasiet zoals de eerder getoonde Kleine Ratelaar.
De Wilde Weit is een echt Akkeronkruid.
Het kwam vele jaren geleden veel in Wintertarwe voor.
De plant heeft het zo uitgekiend dat haar zaden rijp zijn als de aren geoogst moeten worden.
De zaden van de Wilde Weit zijn moeilijk uit het "koren" te zeven.
Zo ontstond er een product welk "minder" smakelijk was en welk enigszins de gezondheid aantastte.
Door het verbouwen van andere graansoorten, het mestbeleid en dergelijke heeft de Wilde Weit het in Nederland moeilijk gekregen.
Ik vertel een beetje met trots dat de laatste bestendige groeiplek van de Wilde Weit vlak bij mij thuis is op de Kunderberg.
Ik heb haar vanmiddag gevonden. Ze stonden niet met grote groepen bij elkaar.
Maar wat me toch wel blij verraste was het feit dat ik verspreid over 2000 vierkante meter zeker zo'n 100 exemplaren heb aangetroffen.
Vorige jaar kwam ik niet verder dan zo'n 30 stuks!!!
Na de afsluiting van dit prachtig project zal ik mij afvallers in een topic plaatsen!!
Nogmaals allemaal hartstikke bedankt!!!!
je legt de lat weer heel hoog 
