De meesten hier zullen inmiddels wel gelezen hebben dat m'n vrouw(Trudy) en ik voor een dag of 10 op vakantie zijn geweest naar Polen.
We waren al een keer met een visser mee geweest om vanuit een bootje de Zeearenden te fotograferen en ook toen had ze de m'n back-up camera(Sony A55) bij zich, maar toen met de Tamron 17-50mm erop en hoewel de Zeearenden af en toe best dichtbij komen is dat toch iets te weinig aan mm's om de Zeearenden er behoorlijk op te kunnen krijgen, maar die wilde ze ook niet fotograferen.
Meest maakt ze wat foto's met haar telefoon, gewoon als herinnering een kiekje schieten en heel soms neemt ze dan de A55(die ik dan voor haar instel) om wat betere kwaliteit te hebben.....ze vindt het eigenlijk maar niks, te groot, te zwaar en niet makkelijk.
De laatste avond dat we daar waren zijn we nog een keer een uurtje met de visser mee geweest en ik raadde haar aan om weer die A55 mee te nemen, maar dit keer met de Sigma 75-200mm erop, de lens die ik vorig jaar van Frans hier op het forum heb gekocht voor €50,-.
In eerste instantie wilde ze dat niet natuurlijk, maar ik kon haar toch overhalen, o.a. omdat ik ook de eerste keer dat we meegingen de meeste foto's op 200mm had gemaakt en het leek haar toch wel spannend, hoewel ze dacht dat ze niet één goeie foto zou maken.
Het waaide die avond flink en het water was flink onstuimig en de visser raadde ons dus af om toch het water op te gaan.
Viel allemaal nog niet mee, omdat de man eigenlijk alleen maar Pools sprak, maar met gebarentaal en "no problem"(wat ie wel begreep) kom je ook een eind, dus lekker eigenwijs toch het water op.
Het eerste stuk hadden we tegenwind en de golven die op de voorkant van het bootje botsten spetterden af en toe flink er overheen, en helemaal droog waren we dus niet meer.
Het gezicht van de visser sprak boekdelen(ik heb het je toch gezegd), maar de camera een beetje achter je lichaam houden, zodat ie niet de volle laag kreeg en ik dacht bij mezelf...die kleren drogen wel weer.
Ik had de camera voor Truud ingesteld en wat uitleg gegeven hoe ze het moest doen en nadat ze de eerste foto's had gemaakt vroeg ik hoe haar sluitertijden waren en hoe de belichting er in de zoeker uit zag, dus niet te licht of te donker.
Sluitertijden waren in ieder geval snel genoeg en volgens haar zag de belichting er ook meest goed uit, dus laat die Arenden maar komen.
We hadden mazzel en kregen in dat ene uurtje ruim 10 Arenden te zien....volgens de visser waren het er 13.
Ik moet zeggen dat ze het heel goed gedaan heeft, want de omstandigheden waren door het wilde water zeker niet makkelijk en ook ik was regelmatig plots een Arend kwijt in m'n zoeker en eer dat je 'm dan weer goed in beeld hebt ben je meest te laat.
Ik heb dus de camera ingesteld en de foto's nabewerkt, maar m'n vrouw heeft ze gemaakt met een Sony A55 van 8 jaar oud en een Sigma lens die ook niet echt duur was, dus ook met wat mindere apparatuur en minder ervaring is het mogelijk om best wel leuke foto's te maken.
Het bootje en de visser waar wij met mee gegaan zijn....deze foto heb ik dan zelf gemaakt vanaf de steiger bij het haventje een dag of 5 voordat we weer mee gingen:
We waren al een keer met een visser mee geweest om vanuit een bootje de Zeearenden te fotograferen en ook toen had ze de m'n back-up camera(Sony A55) bij zich, maar toen met de Tamron 17-50mm erop en hoewel de Zeearenden af en toe best dichtbij komen is dat toch iets te weinig aan mm's om de Zeearenden er behoorlijk op te kunnen krijgen, maar die wilde ze ook niet fotograferen.
Meest maakt ze wat foto's met haar telefoon, gewoon als herinnering een kiekje schieten en heel soms neemt ze dan de A55(die ik dan voor haar instel) om wat betere kwaliteit te hebben.....ze vindt het eigenlijk maar niks, te groot, te zwaar en niet makkelijk.
De laatste avond dat we daar waren zijn we nog een keer een uurtje met de visser mee geweest en ik raadde haar aan om weer die A55 mee te nemen, maar dit keer met de Sigma 75-200mm erop, de lens die ik vorig jaar van Frans hier op het forum heb gekocht voor €50,-.
In eerste instantie wilde ze dat niet natuurlijk, maar ik kon haar toch overhalen, o.a. omdat ik ook de eerste keer dat we meegingen de meeste foto's op 200mm had gemaakt en het leek haar toch wel spannend, hoewel ze dacht dat ze niet één goeie foto zou maken.
Het waaide die avond flink en het water was flink onstuimig en de visser raadde ons dus af om toch het water op te gaan.
Viel allemaal nog niet mee, omdat de man eigenlijk alleen maar Pools sprak, maar met gebarentaal en "no problem"(wat ie wel begreep) kom je ook een eind, dus lekker eigenwijs toch het water op.
Het eerste stuk hadden we tegenwind en de golven die op de voorkant van het bootje botsten spetterden af en toe flink er overheen, en helemaal droog waren we dus niet meer.
Het gezicht van de visser sprak boekdelen(ik heb het je toch gezegd), maar de camera een beetje achter je lichaam houden, zodat ie niet de volle laag kreeg en ik dacht bij mezelf...die kleren drogen wel weer.
Ik had de camera voor Truud ingesteld en wat uitleg gegeven hoe ze het moest doen en nadat ze de eerste foto's had gemaakt vroeg ik hoe haar sluitertijden waren en hoe de belichting er in de zoeker uit zag, dus niet te licht of te donker.
Sluitertijden waren in ieder geval snel genoeg en volgens haar zag de belichting er ook meest goed uit, dus laat die Arenden maar komen.
We hadden mazzel en kregen in dat ene uurtje ruim 10 Arenden te zien....volgens de visser waren het er 13.
Ik moet zeggen dat ze het heel goed gedaan heeft, want de omstandigheden waren door het wilde water zeker niet makkelijk en ook ik was regelmatig plots een Arend kwijt in m'n zoeker en eer dat je 'm dan weer goed in beeld hebt ben je meest te laat.
Ik heb dus de camera ingesteld en de foto's nabewerkt, maar m'n vrouw heeft ze gemaakt met een Sony A55 van 8 jaar oud en een Sigma lens die ook niet echt duur was, dus ook met wat mindere apparatuur en minder ervaring is het mogelijk om best wel leuke foto's te maken.
Het bootje en de visser waar wij met mee gegaan zijn....deze foto heb ik dan zelf gemaakt vanaf de steiger bij het haventje een dag of 5 voordat we weer mee gingen:
