Het viel gisteren ontzettend mee met de vochtigheid in de hal. En dat was erg lekker werken. Het statief is dan ook niet gebruikt en ik heb ongeveer anderhalf uur beelden gemaakt, plat op mijn buik liggend.
En toen kreeg ik het wel heeeeeel erg koud. Zo koud dat de teentjes toch wel een beetje erg koud naar mijn zin werden. Volgende week nog dikker aankleden (ski-broek over de gewone spijkerbroek en extra sokken aan)
Maar in die kleine anderhalf uur toch wel weer mijn ding kunnen doen.
Ik had vooraf wat overleg gehad met wat mensen van de ijshal.
Verleden week namelijk gezien dat er een hoop lampen niet aanwaren. Na een babbeltje zouden we met de extra lampen van 600 naar 900 lux kunnen gaan, en laten we eerlijk zijn; alle beetjes helpen.
Maar met de vochtigheid van verleden week nog in mijn achterhoofd zou ik het eerst een half uurtje proberen en als er dan teveel mist hing, dan zouden ze niet aanhoeven. Die lampen moeten namelijk ook nog opwarmen en het is zonde van de energie om ze aan te zetten en er na een half uur achter te komen dat fotograferen door de mist geen zin heeft.
Dus eerst maar zo aan de slag. Toch nog iets langzamer in de sluitertijden gaan zitten zodat de iso nog verder omlaag kon. En het hielp allemaal wel. Op een gegeven moment de extender er tussen uit gelaten en de 100-400 ook in de tas gelaten, zodat ik met de 70-200 op f/2.8 kon fotograferen. Op die manier kon ik een lekker open diafragma gebruiken en toch relatief laag in de iso's blijven.
Deze is gemaakt op 1/160 - f/3.2 (f/2.8 is net toch iets te onscherp) - iso 1000 - 135mm.
Deze jongen had ik in de voorbije twee weken nog niet eerder gezien en hij had een speelstijl waarbij hij echt helemaal plat op het ijs ging. Helaas op het origineel net zijn achterste stukje van het been er niet op, dus dan maar rigoreus scnijden. Dat hij een been heeft, dat weten we allemaal wel.
