De voorgrond fungeert als invoerende lijn naar de tafel voor 1.
Dat is mooi.
Vandaar gaat de blijk via een heel drukke achtergrond naar de tafel voor 2.
De omzetting naar zw mist in mijn ogen wat kracht.
Een s-vormige curve aanpassing helpt m.i..
Van straatfotografie en zwartwit omzettingen heb ik geen kaas gegeten; voor mij ziet dit er prima uit en achtergrond is druk maar heeft ook wat aantrekkelijks.Inhoudelijk vind ik het leuk om te bedenken wat zich hier afspeelt. Is de dame de serveerster die op een rustig moment zelf even ging zitten of…enz.
Inderdaad een foto waarbij je een verhaaltje gaat verzinnen en daar hou ik van. De drukte achterin stoort me niet, die benadrukt juist het "alleen" zijn van de dame. Volgens mij wacht ze op haar afspraak.
Scherpte valt denk ik wel mee. Even flink ingezoomd op de hoofdpersoon in deze foto.
Zie foto hieronder.
Het contrast tussen de levendige drukte aan de bar en de twee pratende dames links, benadrukt mijn inziens de solitaire positie van de vrouw.
Het gebruik van de strakke, gebogen glazen wand en de herhaling van de metalen stoelen zorgt voor een sterk lijnenspel en diepte in het beeld. De lege tafels op de voorgrond trekken de kijker mee het beeld in.
De keuze voor zwart-wit versterkt het contrast tussen de harde reflecties op de ruiten en de schaduwen op de vloer. Het strijklicht op het plafond en de stoelen geeft de ruimte textuur.
De foto straalt een rustige, ietwat melancholische of geïsoleerde sfeer uit; ondanks de openbare ruimte lijkt iedereen in zijn eigen wereld te zitten.