Dit is een Wezel. Of “tie” bang is weet ik niet maar ik denk het niet. Dat behoeft hij ook niet meer. Ik vond hem gisteren langs de weg en hij was nog maar net dood. Overreden door een of ander in zijn heilige koe op wielen. Wat moet je dan? Verschillende vrouwen durfden er al niet meer langs met de fiets dus ik stopte hem in mijn fietstas in een oude lap. Op naar de gemeentedag van de kerk waar het saai was. Oké ik deed de foto’s en dat was leuk maar de jongeren zagen er wat verveeld uit. Kan ook aan mij gelegen hebben. Ik bedacht hoe ze uit deze sfeer te halen en herinnerde me de Wezel in de fietstas. Op mijn verhaal dat ik iets spannends had in mijn fietstas liepen er verschillende mee en gillende weer weg toen ik hem liet zien. Zelfs mijn vrouw wilde me pas zien nadat ik het beest netjes op zijn laatste rustplaats had gebracht. En wat is hier nu eng aan? Zielig is het wel…
