Hallo,
De afgelopen week hebben we een beetje rondgeneusd in het Ruhrgebied.
Natuurlijk zie je in een week maar een fragment van het geheel, en zijn het vaak de veel getreden paden.
Maar als je er nooit geweest bent word je aardig overrompeld en beleef je het op jouw manier.
Ons eerste doel was Zeche Hugo vanwege de prachtige foto's die hier en daar verschijnen.
Het werd echter Zollverein dat even beter uitkwam i.v.m. ligging en aankomsttijd bij het hotel.
Niet voor niets wordt Zollverein beschermd op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
Uitzicht over de cokesovens.
Op het terrein is een museum dat zeer de moeite van het bezoek waard is,al was het maar omdat je er via deze trap kunt komen.
Overigens wordt het bij bezoek aan het museum wel weer duidelijk dat de kolen geen rijkdom brachten bij de arbeider die als hij mazzel had niet stierf op of aan zijn werk.
De hoogoven van Henrichshütte is ook zo een indrukwekkend ding dat je er even stil van wordt (al is dat nooit lang in mijn geval)
Zeche Hansa is ook tot museum verheven en daar staan deze enorme compressors die het uit kolen gewonnen gas op druk brachten.
Uiteindelijk toch bij Zeche Hugo uitgekomen, en wat een bende is het daar.
Staat er natuurlijk ook nog een hek omheen.
Daar zijn we op ons vijfenvijftigste even lekker overheen geklommen, want eerlijk is eerlijk dat is toch een stukje urban beleving.
Ik post deze foto vanwege het aangename licht dat er rond de tijd dat ik hem maakte heerste.
Op onze laatste dag op weg naar huis Zeche Nachtigall aangedaan waar een pracht van een stoommachine staat.
Van het hele ding vond ik dit pietepeuterige smeernippeltje toch wel het mooist.
We gaan zeker nog eens terug, er is nog zoveel te doen.
En hoe langer je ergens bent, hoe sterker je je dat realiseerd.
Met vriendelijke groet,
Henk
De afgelopen week hebben we een beetje rondgeneusd in het Ruhrgebied.
Natuurlijk zie je in een week maar een fragment van het geheel, en zijn het vaak de veel getreden paden.
Maar als je er nooit geweest bent word je aardig overrompeld en beleef je het op jouw manier.
Ons eerste doel was Zeche Hugo vanwege de prachtige foto's die hier en daar verschijnen.
Het werd echter Zollverein dat even beter uitkwam i.v.m. ligging en aankomsttijd bij het hotel.
Niet voor niets wordt Zollverein beschermd op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
Uitzicht over de cokesovens.
Op het terrein is een museum dat zeer de moeite van het bezoek waard is,al was het maar omdat je er via deze trap kunt komen.
Overigens wordt het bij bezoek aan het museum wel weer duidelijk dat de kolen geen rijkdom brachten bij de arbeider die als hij mazzel had niet stierf op of aan zijn werk.
De hoogoven van Henrichshütte is ook zo een indrukwekkend ding dat je er even stil van wordt (al is dat nooit lang in mijn geval)
Zeche Hansa is ook tot museum verheven en daar staan deze enorme compressors die het uit kolen gewonnen gas op druk brachten.
Uiteindelijk toch bij Zeche Hugo uitgekomen, en wat een bende is het daar.
Staat er natuurlijk ook nog een hek omheen.
Daar zijn we op ons vijfenvijftigste even lekker overheen geklommen, want eerlijk is eerlijk dat is toch een stukje urban beleving.
Ik post deze foto vanwege het aangename licht dat er rond de tijd dat ik hem maakte heerste.
Op onze laatste dag op weg naar huis Zeche Nachtigall aangedaan waar een pracht van een stoommachine staat.
Van het hele ding vond ik dit pietepeuterige smeernippeltje toch wel het mooist.
We gaan zeker nog eens terug, er is nog zoveel te doen.
En hoe langer je ergens bent, hoe sterker je je dat realiseerd.
Met vriendelijke groet,
Henk
