Eindelijk was het me gelukt iemand van het dorp te strikken voor een studio shoot. Vandaag was de dag. Tot mijn stomme verbazing kwam ze met zeven familieleden aan, waarvan er vier niet op de foto wilden. Haar jongste kleinzoon vond het echter wel erg leuk. Zelf vond ik dit de leukste.
Hahahaha, leuk verhaal, ik zie het zo voor me. Ze kwamen vast voor je heerlijke koffie. Leuke foto! Ik heb alleen wat moeite met de ogen, de scherpte lijkt wat teveel op zijn oren te liggen.
Heb even in de EXIF gespiekt, f13 bij 50mm lijkt me dat de scherptediepte groot genoeg moet zijn om gehele model op deze afstand daarin te krijgen, ongeacht of je scherpstelde op de oren of de neus...
Mischien oogt het scherper bij de oren door de strakke overgang met de achtergrond, heb je deze foto naverscherpt na verkleinen?
Wit op witte achtrgrond doet het wel goed, zou wel de lichte kleurzweem (geel/rood) weghalen.
Bedankt voor de reacties. Zoals Mendel al zei, met de hoge f waarde, is de foto van voor tot achter scherp. Ik had het licht expres zo ingesteld dat een hoge f waarde mogelijk was om met een groepsfoto alle ogen scherp te krijgen. Ik heb hem na verkleine verscherpt. Mendel er light inderdaad een lichte kleurzweem, had ik zelf niet opgemerkt, maar dat is snel aangepast. AJL, deze uitsnijding heb ik expres zo gemaakt omdat ik dat leuk vond. In het origineel heb ik zelfs no wat ruimte boven zijn hoofd. Meestal schiet ik de foto ruimer dan ik de uiteindelijke versie wil hebben, dan heb ik wat speelruimte. Ayla, die vegen rond zijn schouders zijn volgens mij plooien in zijn shirtje.
Voor mijn gevoel komt de ervaren onscherpte op de ogen door de vele en grote reflecties. Hel lijkt alsof er aan de rechterzijde van de jongen licht door een groot raam binnenkwam. Verder zou ik misschien de bovenlip wat geretoucheerd hebben. Nu zie je zijn gewoonte om de bovenlip met de binnenkant van de onderlip te bevochtigen. Is natuurlik wel authentiek. Hoeft ook niet helemaal weg maar wat minder. Dat jezelf in eerste instantie de kleurzweem niet zag is begrijpelijk. Is het gevolg van een fenomeen dat chromatische adaptatie heet. Pleit wel voor het meten van kleur i.p.v. het vertrouwen op je ogen in het beoordelen/bewerken van foto's.
Had ik al gezegd dat ik de compositie en uitstraling van de knul mooi vind?
Vind dit een vrolijk portret. Als enig tipje: misschien de volgende keer ietsje verder van de achtergrond afzetten, of een ietsje groter diafragma gebruiken, waardoor de achtergrond er nog waziger op komt te staan.
