Ik vind dit een van je minste qua tafereel. Ik had dan voornamelijk haar gezicht erop gezet. Haar geamputeerde been zo op de grond met een punt van haar schoen uit haar knie vind ik niet kunnen. Je kan veel beter vind ik.
Ik ben hier al een paar keer naar komen kijken, maar bij geen van die keren heb ik het "WOW"-gevoel gehad. Voor mij is deze foto het dan ook niet. Ik weet niet precies waar dit aan zou kunnen liggen: - Haar tranen en het zakdoekje komen op mij iets "te gemaakt" over. - De belichting houdt mijn aandacht bezig, maar ik zou niet weten hoe dit anders moet. - De zwarte muur achter haar rug vraagt best wel veel aandacht, wellicht omdat die enorm afsteekt tegen de witte achtergrond.