Dit fascinerend plantje uit de Leliefamilie komt in Zuid-Limburg nog wel het meest voor.
In Brabant alleen in de buurt van de Dommel tussen Valkenswaard en Schijndel en elders nog in Twenthe op 2 plekken en 1 plek in Drenthe.
Magisch alleen al omdat het als éénzaadlobbige het schoolvoorbeeld van de uitzondering is vwb de drietalligheid.
Vier bladeren(quadrifolia) in een stralende symmetrie.
Haar vindplaatsen tref je aan in oude loofbossen met vochtige voedselrijke grond. Diepe beschaduwde plekken is bijna geen probleem voor dit mysterieus plantje maar ietwat meer licht doet haar toch wel beter groeien.
Volledige kaalslag zal haar echter doen wegkwijnen.
De Nederlandse benaming Éénbes duidt op de zwartblauwe bes die uiterst giftig is. In de Griekse mythologie kende men de giftigheid van deze plant al. Of daar ook haar Geslachtsnaam(Paris) vandaan komt?
Ik heb twee opnamen gemaakt.
De eerste is redelijk contrastrijk.
De tweede, iets softer, vind ik zelf wel grappig. Het gaat om twee exemplaren die in elkaars verlengde staan, waarbij het voorste exemplaar wat kleiner is. Ik heb bewust op de achterste scherpgesteld en wel in een rechte lijn zodat het lijkt alsof er een reflectie van het scherpe exemplaar te zien is.
1.
2.
In Brabant alleen in de buurt van de Dommel tussen Valkenswaard en Schijndel en elders nog in Twenthe op 2 plekken en 1 plek in Drenthe.
Magisch alleen al omdat het als éénzaadlobbige het schoolvoorbeeld van de uitzondering is vwb de drietalligheid.
Vier bladeren(quadrifolia) in een stralende symmetrie.
Haar vindplaatsen tref je aan in oude loofbossen met vochtige voedselrijke grond. Diepe beschaduwde plekken is bijna geen probleem voor dit mysterieus plantje maar ietwat meer licht doet haar toch wel beter groeien.
Volledige kaalslag zal haar echter doen wegkwijnen.
De Nederlandse benaming Éénbes duidt op de zwartblauwe bes die uiterst giftig is. In de Griekse mythologie kende men de giftigheid van deze plant al. Of daar ook haar Geslachtsnaam(Paris) vandaan komt?
Ik heb twee opnamen gemaakt.
De eerste is redelijk contrastrijk.
De tweede, iets softer, vind ik zelf wel grappig. Het gaat om twee exemplaren die in elkaars verlengde staan, waarbij het voorste exemplaar wat kleiner is. Ik heb bewust op de achterste scherpgesteld en wel in een rechte lijn zodat het lijkt alsof er een reflectie van het scherpe exemplaar te zien is.
1.
2.
Beide foto's hebben hun eigen charme en ik ga daarom niet kiezen.
