Klavervreter:
Wat een naam voor een plant. De klavervreter is er een uit de Bremraapfamilie en deze familie was in de oude indeling een zijtak van de helmkruidfamilie.
Bremraap is nauw verwant aan Ratelaar in die zin dat alle Bremraapsoorten volledig parasiteren op hun Gastheer. Ze kunnen hun Gastheer dus volledig "opvreten". In die zin is Klavervreter niet zo'n verkeerde woordkeuze.
Wat is nu het verschil met een Ratelaar.
Om dat goed uit te leggen, moet je weten dat alle planten vaatbundels hebben waarin een opwaartse sapstroom plaatvindt en een neerwaartse sapstroom. In de opwaartse sapstroom(de houtvaten) stroomt water met daarin opgeloste voedingszouten naar alle groene plantendelen.
Een Ratelaar heeft moeite met het opzuigen van water met daarin opgeloste voedingszouten en gebruikt mbv zijn wortelstelsel het wortelstelsel van een gastheer(in het geval van Ratelaars zijn dat grasachtigen) om zijn opwaartse sapstroom op orde te krijgen. Zelf maakt hij door fotosynthese voedsel(glucose) en zuurstof. Ratelaars parasiteren dus maar voor de helft.(Net als Maretak)
Het gemaakte voedsel(glucose) wordt dan via de Neerwaartse sapstroom (via de bastvaten) naar alle plantendelen getransporteerd om de cellen te voorzien van voedsel.
Bremrapen hebben het vermogen niet om net als Ratelaars hun opwaartse sapstroom zelfstandig op orde te krijgen en missen tevens bladgroen waardoor een plant kan assimileren.
Het wortelstelsel van de Bremraap zal dus zowel de houtvaten als de bastvaten moeten aanboren om de levenscyclus te kunnen voltooien. Dit gaat volledig ten koste van de Gastheer.
Als de bremraapzaadje ontkiemt zoekt dit direct contact met het wortelstel van de gastheer. Er ontwikkelt zich een soort knolletje en hieruit kan na jaren een bremraap uitgroeien en zo zijn eigen levenscyclus voltooien.
Deze levenscyclus is bv voor Karel Kreutz interessant genoeg geweest om er een volledige studie op los te laten met als resutaat schitterende boekwerken voorzien van prachtige foto's.
Hoe geniaal een Bremraap kan zijn getuigt het volgende.
Hoewel de levenscyclus van een Bremraapsoort meestal diverse jaren betreft, parasiteren er genoeg Klavervreters op kleine klaver, een éénjarige plant. De Klavervreter moet dus in één jaar tijd de hele cyclus van zichzelf doorlopen om zelf niet ten onder te gaan. Geniaal zoiets..............
1.
2.
Wat een naam voor een plant. De klavervreter is er een uit de Bremraapfamilie en deze familie was in de oude indeling een zijtak van de helmkruidfamilie.
Bremraap is nauw verwant aan Ratelaar in die zin dat alle Bremraapsoorten volledig parasiteren op hun Gastheer. Ze kunnen hun Gastheer dus volledig "opvreten". In die zin is Klavervreter niet zo'n verkeerde woordkeuze.
Wat is nu het verschil met een Ratelaar.
Om dat goed uit te leggen, moet je weten dat alle planten vaatbundels hebben waarin een opwaartse sapstroom plaatvindt en een neerwaartse sapstroom. In de opwaartse sapstroom(de houtvaten) stroomt water met daarin opgeloste voedingszouten naar alle groene plantendelen.
Een Ratelaar heeft moeite met het opzuigen van water met daarin opgeloste voedingszouten en gebruikt mbv zijn wortelstelsel het wortelstelsel van een gastheer(in het geval van Ratelaars zijn dat grasachtigen) om zijn opwaartse sapstroom op orde te krijgen. Zelf maakt hij door fotosynthese voedsel(glucose) en zuurstof. Ratelaars parasiteren dus maar voor de helft.(Net als Maretak)
Het gemaakte voedsel(glucose) wordt dan via de Neerwaartse sapstroom (via de bastvaten) naar alle plantendelen getransporteerd om de cellen te voorzien van voedsel.
Bremrapen hebben het vermogen niet om net als Ratelaars hun opwaartse sapstroom zelfstandig op orde te krijgen en missen tevens bladgroen waardoor een plant kan assimileren.
Het wortelstelsel van de Bremraap zal dus zowel de houtvaten als de bastvaten moeten aanboren om de levenscyclus te kunnen voltooien. Dit gaat volledig ten koste van de Gastheer.
Als de bremraapzaadje ontkiemt zoekt dit direct contact met het wortelstel van de gastheer. Er ontwikkelt zich een soort knolletje en hieruit kan na jaren een bremraap uitgroeien en zo zijn eigen levenscyclus voltooien.
Deze levenscyclus is bv voor Karel Kreutz interessant genoeg geweest om er een volledige studie op los te laten met als resutaat schitterende boekwerken voorzien van prachtige foto's.
Hoe geniaal een Bremraap kan zijn getuigt het volgende.
Hoewel de levenscyclus van een Bremraapsoort meestal diverse jaren betreft, parasiteren er genoeg Klavervreters op kleine klaver, een éénjarige plant. De Klavervreter moet dus in één jaar tijd de hele cyclus van zichzelf doorlopen om zelf niet ten onder te gaan. Geniaal zoiets..............
1.
