Eerste heeft een erg beperkte scherptediepte, die naar mijn smaak niet op een zodanig punt ligt dat je er een aangenaam rustpunt in hebt weten te leggen. Hoewel je duidelijk hebt gekozen voor het centrum van het hoedje voor de scherpte, weet dit door de donkerheid ervan mijn aandacht niet vast te houden en gaat mijn oog zoeken.
Bij de tweede heb je dit punt overduidelijk niet, gezien ook de voorkeuren van mijn voorgangers. Goede scherpte, en wederom zeer beperkte scherptediepte. Deze keer ligt hij zeer aangenaam en weet hij direct de focus voor het oog te leggen. Door de beperkte scherptediepte, en je extreem lage standpunt heb je een sfeerrijk beeld gecreerd. Je plaats ons echt direct in het macrowereldje, in plaats van dat we erop neerkijken. Softe op de bladeren ervoor, en erachter zorgen dan voor een dromerige sfeer...
