We waren afgelopen weekend met hondje aan het bijkomen op een prachtig landgoed in Lattrop. Om weer wat inspiratie op te doen. Nou, dat is gelukt vond ik zelf.
(het was wel even slepen!
)
2.

3.

4.


(het was wel even slepen!
)







Deze veel te zware stoel kwam uit het gehuurde huisje en heb ik naar buiten gesleept. Ik zou hem graag in het veld gezet hebben maar direct achter de stoel loopt een slootje en daarachter prikkeldraad. Daar kon in helaas niet heen.
Wat ik moeilijk vond was de schuine grond, de scheve stoel en dan de horizon wel recht houden. Niet te doen zowat. Daarom zijn er een heleboel in de prullenbak beland. Daar leer je weer van. Dit was een spontane actie en dat is ook wel eens leuk. 



Ik ben ook nog eens zo'n type die dan snel uitgekeken raakt op wat ik doe.
Geen zorgen, Zoë verhaart nauwelijks, was gewassen en ligt altijd op een plaidje (alleen niet voor de foto) en de stoel is met zorg ontdaan van de blaadjes en het zand op de poten.
Ik zou nooit een stoel van een ander in de modder zetten. Het was droge aarde.
