Photodrome.nl

Hier een viertal verschillende foto's van een reeks die ik van een paard met baasje heb gemaakt. Best een emotionele serie is het geworden omdat het paard volgende week moet inslapen. Hij heeft een dusdanige nekhernia dat het geen leven meer is met deze pijn en amper beweging. Het paard is nog jong en het baasje is er kapot van. Vandaar dat zij mij belde om op korte termijn foto's te laten maken van haar paard.

De omstandigheden waren lastig. En niet alleen omdat ik paarden spannend vind. Het was emotioneel waardoor je als fotograaf de stemming zo positief en rustig mogelijk houdt. Je kon het verdriet voelen…
Hij kon niet los dus ik was gebonden aan het halster en de rommelige omgeving van de manege. En het was koud waardoor hij zijn dek om moest. In de binnen ruimte was het erg donker. Ik had een zwart laken opgehangen zodat ik toch enigszins een achtergrond had.

Ik wilde de momenten tussen dier en baasje vastleggen. Zacht en toch sterk. De laatste foto heb ik genomen als zijnde "het afscheid". Zij loopt met haar paard weg waarbij ze samen toch nog even in de spotlight staan…

1.

Prachtige serie Nuelle.

Je hebt de connectie tussen beide goed getroffen.
De laatste met een mooie symboliek.

Mooie serie, netjes vastgelegd.

Ik ga voor de 1e, omdat daar het hele hoofd van het paard inclusief de ogen op staat.
Ik vind de ogen hier toch wel wat toevoegen, ook omdat het lijkt[of misschien wel zo is] dat het paard het aanvoelt en vrij bedroefd kijkt.

Heel mooi!! deze toch trieste situatie vastgelegd, ik denk voor haar een mooie herinnering.
Ga niet kiezen het zijn stuk voor stuk prachtige foto's.
Gr. Hans.

Dankjewel Frans, Ron en Hans!
Ik realiseer mij dat ik inderdaad gekozen heb voor weinig oogcontact in deze vier. Als ik er weer plaats zal ik zorgen voor plaatjes met contact.

Heel mooie serie met mooi contrast, scherpte en kleur

Werkelijk prachtige foto's. Ook zonder het verhaal te lezen, kun je uit deze serie het afscheid voelen.
De moeilijke omstandigheden ben je hier mooi de baas. In mijn ogen is daar geen spoortje van te zien in je foto's, wat het alleen nog maar indrukwekkender maakt. Halster, deken, sjaal, kou... het hoorde bij dit afscheid en door het als een gegeven mee te nemen komt het ook niet als onnatuurlijk in de foto over.

Kleuren zien er goed uit, evenals de composities. Zelfs een meer gewaagde compositie (nr 2 en 3) ga je niet uit de weg.

Al met al.... hoedje af!





________________
Typo verwijderd

Een heel mooie serie waarmee je volgens mij het doel dat je voor ogen had goed weergeeft.

Ik volg de anderen met hun woorden. Je hebt er een mooie serie van gemaakt.

Wat een verhaal en wat een foto's.

Jou angst voor paarden wetende en dan deze platen maken Top nuelle.
Kwalitatief zoals we gewend zijn.

Gezien het afscheid ga ik voor nummer 2, wat een emotie zit er in die plaat.

Gefeliciteerd met je terechte TC.

een prachtige serie en de emotie geweldig mooi vast gelegd gefeliciteerd met deze mooie TC

Prachtige serie waarmee de eigenaresse bijzonder blij zal zijn.
De band tussen de twee heb je prachtig weten vast te leggen.

Proficiat met je TC

Dankjewel voor alle mooie reacties! Super leuk! En ook nog een TC! Laat het weekend maar komen!

@Ron: Hij lijkt hier inderdaad wel bedroeft te kijken. Nu ken ik de uitdrukkingen van paarden niet zo goed maar tijdens de shoot heb ik niks gemerkt. Het was bizar. Hij liep gewoon mee, was enorm eigenwijs en kijk (op de andere foto's) helder uit zijn ogen.

Ik heb wel geleerd dat het hele gevoelige dieren zijn. Hij bleef ook constant in de gaten houden waar ik was.

@Henry: dankjewel voor deze mooie analyse. Ik heb veel moeten nabewerken bij deze serie door de omgeving. Zoals de TC. Dat was voor een schuur met enkele hooibalen. Verder spullen, een kar en stuk dak. balken ect. Om de foto rust te geven heb ik de hooibalen "uitgebreid". Heel gedoe met die oren en manen.

@Fotosmurf: Ik was al vrij vroeg op de manege om een beetje te wennen aan de paarden. Dan kon ik ook vast kijken waar "mijn model" stond en vast wat kletsen tegen hem. Hij negeerde me maar een paar andere vonden het wel leuk. Dus vast wat foto's gemaakt. Toen het baasje kwam was ik inmiddels ontspannen. Dat scheelt.

Heeft mijn tip toch geholpen, daar wordt ik dan weer blij van.

Sprekende opnames, sterke emotionele waarden.....en proficiat met je TC.....

Fotosmurf schreef:Heeft mijn tip toch geholpen, daar wordt ik dan weer blij van.

Ik volg Henry helemaal;
zo'n moeilijke omstandigheden en met zo'n knap resultaat
Topwerk

Nuelle, deze serie getuigt jouw kunde en gevoel.
Rillingen bij het bekijken van deze platen, aangezien ik zelf al mijn hele leven tussen de paarden heb doorgebracht en verschillende keren afscheid heb moeten nemen.

Een prachtige is de eerste. Heel pakkend en vol emotie.

Foto 2: De fluweelzachte neus van een paard is iets waar je steeds je troost kunt vinden, warmte wanneer je het koud hebt. Het is één van de gevoeligste plekken van het paardenlichaam. Als ik naar deze plaat kijk, voel ik de warme adem in mijn gezicht. Een gevoel dat je bij een afscheid, voor altijd diep vanbinnen meedraagt.

Petje af voor de manier waarop je op een sobere en toch krachtige manier het afscheid weet weer te geven.