
De laatste tijd wat op zoek naar dat "trapje hoger" in mijn fotografie...
Het gevoel hebben te willen blijven vorderen en groeien is fijn en wekt uitdaging en voldoening op, maar soms ook teleurstelling en onzekerheid...
Misschien stel ik me nu aan. Of misschien zijn er onder jullie wel die ook wel eens dat gevoel hebben?Vandaar dat ik jullie bevindingen en objectieve kijk zo hard waardeer. Ze houden me alert, ze houden me kritisch en dagen me uit
Ik heb sinds een week een nieuwe lens. De Canon 70-200mm f2.8 L IS II. Een knaller. Maar ik moet er echt aan wennen. Ook al was ik diezelfde gewoon zonder IS. Ze is toch een flink stuk sneller en beter. Ik moet me schrap zetten als ik er mee fotografeer.
Deze Husky's waren afgelopen zondag te vinden op een losloopweide. De ideale plek om mijn lens te leren aanvoelen.
Ik dacht ze hier maar in een reeksje te plaatsen.
1.


3.

4.




Nee, ik moet gewoon erg wennen aan de snelheid. Ik vind hem geweldig, maar de eerste paar keer had ik het gevoel dat ik niet mee was in z'n tempo
Qua scherpte is hij echt nog een flink stuk beter dan mijn vorige. Dus ben iig erg enthousiast!