Mysterieuze foto. Alsof deze tulp zich uit de diepte van een donkere en vochtige spelonk, zich rekt en strekt zoekende naar het verwarmende zonlicht. Die hier dan ook fijn zijn knop doet oplichten en verwarmen, en hem vol in detail laat zien met de fijne nerven in de bloemblaadjes.
Spannende compositie, met weglopen scherptediepte, die hand in hand gaan met het opkomen van de koele duisternis. De steel en de bladeren zijn als geesten in de duisternis.
Heb orginele bewerking gezien, en stoorde me daar alleen aan een hinderlijk vlekje onderin. De lichte achtergrond vlekken zijn voor mij iets toevoegende van diepte en omgeving. Maar ben benieuwd of suggestie's dat ook deze weg moeten hem nog sterker zouden maken.
Toppertje dit dus
