Voor mij is deze het niet, omdat er eigenlijk maar 1 artiest met zijn instrument bezig is. Ook geen interactie met fotograaf/publiek, en daardoor heeft het geen spannend beeld opgeleverd.
Aan de andere kant kan je stellen dat alle aandacht naar die ene wel spelende artiest gaat.
Ik vind bovenal de achtergrond erg fraai met de gebouwen die door het doek schemeren.
Ik zag het precies zo als Rob dat benoemd. De artiesten kijken aandachtig naar de solo van de accordionist terwijl er met die accordionist een grapje wordt uitgehaald (met dat hoedje).
Ook dat doorschijnende doek als achtergrond vond ik mooi. Lijkt net een foto met heel veel ruis..